Dla pracownika i pracodawcy bardzo istotny jest Rozdział II, Działu I Kodeksu Pracy, w którego dziesiątym artykule można znaleźć informacje, że „każdy ma prawo do swobodnie wybranej pracy” i nikomu, z pewnymi określonymi w ustawie wyjątkami, nie można zabronić wykonywania zawodu. Ponadto, artykuł ten mówi, że państwo ustala minimalną wysokość wynagrodzenia, oraz „prowadzi politykę zmierzającą do pełnego, produktywnego zatrudnienia”.
W rozdziale tym, można znaleźć zapisy o tym, że „pracodawca jest obowiązany szanować godność i inne dobra osobiste pracownika” oraz, że powinno w zatrudnieniu obowiązywać równe traktowanie, szczególnie mężczyzn i kobiet, co oznacza równe prawa z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków. Natomiast art.11 zabrania pracodawcy jakiejkolwiek dyskryminacji w zatrudnieniu, szczególnie ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientacje seksualną oraz rodzaj zatrudnienia, czy to na czas określony lub nieokreślony czy to w pełnym lub niepełnym wymiarze pracy. Rozdział II mówi też o prawie pracownika do godziwego wynagrodzenia za prace, prawie do wypoczynku na urlopie oraz o tym, że pracodawca musi zapewnić pracownikowi bezpieczne i higieniczne warunki pracy oraz w miarę możliwości zaspokajać potrzeby bytowe, socjalne i kulturalne pracowników.