Pracownikowi przysługuje prawo do urlopu. Wypoczynek w tej formie gwarantuje mu Kodeks Pracy, który mówi, że pracownik ma prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego. Inne przepisy dotyczące urlopów można znaleźć w dziele siódmym Kodeksu Pracy, pod tytułem „Urlopy pracownicze”. Jest tam również zapis, że pracownik nie może zrzec się prawa do urlopu, który kiedyś był nagminnie zastępowany ekwiwalentem, bo pracownicy woleli chodzić do pracy i mieć dodatkowy grosz. Tak było jednak w czasach PRL-u. Dziś ekwiwalent jest dopuszczalny tylko w przypadku, gdy z powodu rozwiązania umowy o pracę, pracownik nie ma możliwości wykorzystać urlopu.
Kiedyś aby uzyskać urlop, trzeba było pracować przez cały rok. Dziś, pracownik nabywa prawo do urlopu już z upływem każdego miesiąca pracy w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu, przysługującego mu po przepracowaniu roku. Zasadą jest, że urlopu udziela się pracownikowi w dni, które są dla niego dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy i w jego wymiarze czasu pracy. Są dwa wymiary urlopu, stosowane w zależności od długości zatrudnienia pracownika. 20 dni urlopu dostanie pracownik, który jest zatrudniony krócej niż dziesięć lat. Natomiast 26 dni urlopu przysługuje pracownikowi zatrudnionemu dłużej niż dziesięć lat. Natomiast dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze pracy, urlop ustala się proporcjonalnie.
Copyright @ 2010 Praca